متن ترانه مسیح خسروی رابطه قرنطینه موندن واسه مردمه
بدون تو خونه ست که تنها میشه
منی که بدون تو زنده م هنوز
خیال کردی ویروس منو می کشه
یکی که پر از درده رو ایندفعه
همون طور که می دونی نقاشی کن
اگه تنگ شد واسه من دلت
با خطای پیشونی نقاشی کن
چی شد که دلت سنگ شد، تنگ نه
چی شد که نیومد نگاهم به چشم
اگه طاقتش رو دلم داشت که
نمی گفتم هر بار قدمهات رو چشم
شکرآبه می گن هنوز بین ما
بگو پس چرا تلخه این رابطه
تو هرجا بری باز نزدیکمی
آخه جای تو، تو دلم ثابته
اگه اونی که جای من پیشته
نمیگه که زیباترینی نرو
چشام داد میزد حواست نبود
تو مهتاب من رو زمینی نرو
شکرآبه می گن هنوز بین ما
بگو پس چرا تلخه این رابطه
تو هرجا بری باز نزدیکمی
آخه جای تو، تو دلم ثابته
اگه اونی که جای من پیشته
نمیگه که زیباترینی نرو
چشام داد میزد حواست نبود
تو مهتاب من رو زمینی نرو
