Mohammad Reza Shajarian – Dosh Dosh

دوش دوش دوش
دوش که آن مه‌لقا، با وفا، خوش ادا، باصفا
از درم آمد و بنشست
بُرده دین و دلم از دست
آتش اندر دلم سر زد (جانم سر زد ببم سر زد)
زان رخِ همچو آذر زد (جانم سر زد ببم سر زد)
سوخت همه خرمنم
یکسره جان و تنم
کُشته‌ی عشقت منم
ای صنم بد مکن
بیش از این ظلم بی‌حد مکن