Ahmad Solo – Ghalat

غمگینم
دارم از این خونه از یاد تو کم کم میرم
مثل ی بارون پاییزی و نم نم میرم
دیگه نمیکشم از دست خودم در میرم
دارم رد میدم
اخ چقدر غمگینم
هرچی که بد دیدم از خوبیه قلبم دیدم
دیگه یادم نمیاد از ته دل خندیدن
انقده بد شدم حتی به خودم بد بینم
غلط کرده
اگه قلبم تورو از من طلب کرده
دیگه مجبوره دلم باید که برگرده
این یه دستور یه فرمان عقب گرده
من و تب غم و سردرد بی تو هرشب چی کشیدم من
کل زندگیم و دادم به تو بازم نرسیدم من
مگه میشه واقعا اخه چقد بدمیشه یه ادم
برس به دادم که نمیگیره چند شب خوابم