Hossein Balaghi – Ghesse

متن ترانه حسین بلاغی قصه قصه این است که آن آدم دور از مردم
از همان لحظه‌ی اول به تو دل باخته بود
تا تو را دید همان ثانیه در‌ هم کوبید
قلعه‌ای را که در اطراف دلش ساخته بود
منم آن آدم دل سنگ که بعد از عمری
زیر قولش زد و بی‌ واهمه دلتنگ تو شد
نه فقط روز و شبش همقدم ساعت تو
ضربان‌های دلش نیز هماهنگ تو شد
من از ابر سپر ساخته بودم در عشق
من که عمرم سپری گشت شیدا نشدم
نامت آمد به لبم پیرهنم پر گل شد
سخت بود از تو سخن گفتن و رسوا نشدم
با جهان تاخت زدم دست تو را
بعد از این تو بگیر از من حیرت‌ زده دنیایم را
چشم پوشیدم اگر بر همگان نیست عجب
در تو دیدم همه‌ی خواستنی‌هایم را