Erfan Gorgani – Ghafas

متن ترانه عرفان گرگانی قفس نشسته ام به بام تو پراندم نمیتوان
چنانچه پر زنم دگر نشاندنم نمیتوان
هوا هوای دیدنت دلم گرفته از خودم
اسیر این قفس شدم رهاندنم نمیتوان
دوباره سیل غم زده تمام تار پود من
ببین چگونه خسته ام که ماندنم نمیتوان
نگاه بی قرار من خزیده ساحل غروب
چکیده خنده ها زلب خوراندنم نمیتوان
بیا که این سفر مرا چنان شکسته درخودم
به مقصدی بدون تو رساندنم نمیتوان
اگر مرا رها کنی درون خود فنا شوم
بدون تو به آشیان کشاندنم نمیتوان