متن ترانه مجتبی شفیعی برف چقدر گرمه این نگاه که میشه با تو بی درد
زندگی کرد، حرفا رو زد بی پروا
هنوز مونده تا صبح شه حیف این نور و آتیشه
نمیذارم از این به بعد روزام بی تو حروم شه
هنوز مونده تا آفتابی شه حیف مهتاب و این آتیشه
شاید امشب همین لحظه شب آشناییمون شه
میشه با تو دلو گرم کرد تو این برف و شب سرد
یه آتیش زد به سرمایی که برگارو کرده زرد
نگاهم کن که روشن شم جوونی باورم شه
همون کاری که خورشید با زمین و آسمون کرد
همیشه دلم میخواست که یکی مثل تو
با صورت ناز، دلهره ساز بشم همراز
میخوام این باورت شه دیگه ازت دور نمیشه
دلی که از خدا میخواد روزاش با تو شروع شه
هنوز مونده تا آفتابی شه حیف مهتاب و این آتیشه
شاید امشب همین لحظه شب آشناییمون شه
میشه با تو دلو گرم کرد تو این برف و شب سرد
یه آتیش زد به سرمایی که برگارو کرده زرد
نگاهم کن که روشن شم جوونی باورم شه
همون کاری که خورشید با زمین و آسمون کرد
