Pouyan Najaf – Ghermez

متن ترانه پویان نجف قرمز دلمو برده اون مویِ بلندِ مشکیِ تیره
موج موهای تو دریایِ نفس گیره
صدفِ خنده های تو یه زندونه
دیگه عاقل نمیشه،این دل دیونه
نه،دیگه عاقل نمیشه این دل دیونه…
گلایِ قرمزِ گل خونه ای تو
شرابِ کهنه میخونه ای تو
بوی عطر تنت جا مونده پیشم
یه گندم زارِ بارون خورده ای تو
تبِ دستایِ تو تابستونه
نفسات،مثلِ نمه بارونه
تو از حال دلم هیچی نمیدونی
تو‌ به زیبایی خورشید وسطِ برفِ زمستونی
به زیبایی خورشید وسطِ برف زمستونی
گلایِ قرمزِ گل خونه ای تو
شرابِ کهنه میخونه ای تو
بوی عطر تنت جا مونده پیشم
یه گندم زارِ بارون خورده ای تو