متن ترانه فرید برقعی همدم من هر جاکه میرم کنارِ منی
پراز عطر تو میشه این کوچه ها
چقدر شونه های تورو کم دارم
واسه هق هق و گریه ی بی صدا
چجوری با این روزها سَرکنم
با این روزهای پراز خاطره
غم بی تو بودن باعث شده
به کلّی جَوونیم و یادم بره
مثِ کوه پشت وپناهم بودی
مثِ رود جاری توی لحظه هامی
هنوزم واسم اسم تو اعتباره
مثِ سایه هرجا که میرم باهامی
کجایی که بی تو نمیشه گذشت
از این راه و بیراهه ی زندگی
کجایی که آغوشتم مرهمِ
واسه درد و پایان این خستگی
چجوری با این روز ها سر کنم
با این روزهای پر از خاطره
غم بی تو بودن باعث شده
به کلی جوونیم و یادم بره
مث کوه پشت و پناهم بودی
مثِ رود جاری توی لحظه هامی
هنوزم واسم اسم تو اعتباره
مثِ سایه هرجا که میرم باهامی
کجایی که بی تو نمیشه گذشت
از این راه و بیراهه ی زندگی
کجایی که آغوشتم مرهمِ
واسه درد و پایان این خستگی
