Parham Ebrahimi – Cheshmaye Ghajarit

متن ترانه پرهام ابراهیمی چشمای قاجاریت تو موج موهای تو گم می‌شم
من غرق می‌شم تو تنت هرشب
من راه می‌رم زیر چتر تو
تو جنگل پیراهنت هرشب
پهلو گرفته توی آغوشت
اون کشتی که دور از تو می‌میره
وقتی که باد از موت رد می‌شه
طوفان تموم شهرو می‌گیره
صدای خنده‌ی تو
تو خونه پیچیدو
دوباره زد به سرم
تو وقت دلتنگی
قراره حرف بزنی
قراره حظ ببرم
همیشه عاشقتم
حتا اگه یک روز
بیای و زخم بزنی
اصلن فدای سرت
من جونمم می‌دم
خود جنون منی
تو قهوه‌ی چشمای قاجاریت
حافظ نشسته فال می‌گیره
از بس که بیرحمانه جذابی
ماه از حسادت داره می‌میره
لبهای تو یه ارتش سرخه
چشمای تو شیراز و دق داده
گیلاس می‌ریزه ازت وقتی
می‌خندی با آرایشی ساده