متن ترانه مصطفی دایی تهران بی تو راه گلومو بغض میدزده
رو پله های شیب تجریشم
تو نیستی طهران غمنگیزه
چیزی نمونده دیگه ابری شم
من حالت چشماتو میفهمم
بغضِ شبِ تنهاتو میفهمم
اونقدر دورم از خودم بی تو
حتی منو من با تو میفهمم
هی باد و بارونه خیابوناش
زندونه هارونه خیابوناش
دوریو من من هر جا برم بی تو
طهرون یه زندونه خیابوناش
هی باد و بارونه خیابوناش
زندونه هارونه خیابوناش
دوریو من من هر جا برم بی تو
طهرون یه زندونه خیابوناش
فصلای بعد از عشقتو باید
توی زمستون حل کنم آره
حسی که تو دنیای تو باختم
پشتش یه تنها بودنم داره
راهِ گلومو بغض میدزده
رو پله های شیب تجریشم
تو نیستی طهران غمنگیزه
این حکمِ که من بی تو ابری شم
هی باد و بارونه خیابوناش
زندونه هارونه خیابوناش
دوریو من من هر جا برم بی تو
طهرون یه زندونه خیابوناش
هی باد و بارونه خیابوناش
زندونه هارونه خیابوناش
دوریو من من هر جا برم بی تو
طهرون یه زندونه خیابوناش
