Kamran Molaei – Paytakhte Eshgh

متن ترانه کامران مولایی پایتخت عشق رفتی اندوه منو تنهایی گردن نمیگیره
رفتنت زخم عمیق روحمه که جاش نمیره
غمت عین سایمه همیشه با من هم مسیره
زندگیم شده یه کابوسی که میبینم همیشه
زیر بارون داری میری خیره موندم پشت شیشه
نمی‌دونم چرا این عذاب من تموم نمیشه
غصه هام تازه میشه وقتی که بارون میزنه
پایتخت عشقتو آتیش کشیدی یه تنه
اون که میسوزه فقط شهر تو نیس قلب منه
داره کم کم عطرتو از رو لباسم میپره
گریه کردم،گریه هام عشقو بشوره ببره
ولی دلتنگیم اضافه میشه هرچی میگذره
من تمومه زندگیمو
پای عشق تو گذاشتم
تو غرورمو شکستی
تیکه هاشم برنداشتم
میدونستم نمی‌مونی
همیشه رفتنی می‌ره
آدم عاشق میشه وقتی
تنهاییشم می پذیره