Omid Nasri – Bedrood

با شهر خالی از تو و هجوم تلخ خاطراتت چه کنم؟
با غربت این خانه بی حضور امن شانه هایت چه کنم؟
در کوچه های غم، شبگردی عاشقم، مرا به حال من رها کنی اگر
در این خزان سرد، جوانه میزنم، مرا به نام من صدا کنی اگر
بدرود! تو ای زخمی ترین پرواز من بدرود
تو ای غمگین ترین آواز من بدرود
بی تو مانده خاطراتم زیر باران
بدرود! پر از آهم پر از حیرانی ام، بدرود
غریب افتاده در ویرانی ام، بدرود
ندارد گریه هایم بی تو پایان
وای از دلم، چگونه آن همه دعا اثر نداشت
چرا شب نبودنت سحر نداشت
به استخوان رسیده درد بی کسی
ای همسفر، تبر زده غمت به ریشه های من
مگر نمی رسد به تو صدای من
چرا به داد عاشقت نمیرسی
بدرود! تو ای زخمی ترین پرواز من بدرود
تو ای غمگین ترین آواز من بدرود
بی تو مانده خاطراتم زیر باران
بدرود! پر از آهم پر از حیرانی ام بدرود
غریب افتاده در ویرانی ام بدرود
ندارد گریه هایم بی تو پایان