Mohammad Esmaeilzadeh – Khooneh Neshin

متن ترانه محمد اسماعیل زاده خونه نشین پشت میز ما نشسته
تو اتاق ما می‌خوابه
یه غریبه شکل من که
طرح زنده ی عذابه
زل زده به آینه ی ما
توی صورتش هراسه
یاد هردومون میفته
خودشو نمیشناسه
خونه سوت و کور سرده
صحنه ی حسرت و درده
کیه این خونه نشین که
تو اتاق ما میگرده
میکشه این مرد رو آخر
خواب این امید واهی
اینکه روبروت نشستم
بعد روزهای تباهی
من یه قاصدک تو بادم
که تو دستای تو مرده
من همون زندونیم که
همه روزاشو شمرده
شب و روزمو گرفته
حسرت با تو نشستن
من یه عمره تو دوراهی
بین رفتن و نرفتن