Amir Azimi – Zibaye Man

کجای جهان را/ بگردم، بگو_
یکی را شبیه تو پیدا کنم؟
تو ماه منی، من شبیهِ زمینم
تو را باید از دور تماشا کنم
تو دریای وحشی، من آن ساحلم که-
هماغوشی‌ات را به جانم خریدم
خراب توام، بَه که با تو چه جنگی
خرابی ز آغوش تو کم ندیدم
تو شبیهی به فرشته
تو قشنگی مثل ماه
تو همونی که دلو
برده فقط با یه نگاه
تو دلیل نفسامی
تو خود عشقی برام
من همونم که روزام
بی‌تو میشه سرد و سیاه
زیبای من اقرار كن اينبار حاشا نه
اقرار كن در زندگي عاشق شدي يا نه
يك قطره باش و چكه كن بر روي لبهايم فقط
رودی كه جا خوش كرده در آغوش دریای تنت
آخ از اون شب که چشمات به دلم امون نداد
عشق همینه که باید رو تنم بمونه جاش!
تو شبیهی به فرشته
تو قشنگی مثل ماه
تو همونی که دلو
برده فقط با یه نگاه
تو دلیل نفسامی
تو خود عشقی برام
من همونم که روزام
بی‌تو میشه سرد و سیاه