Javad Moghadam – Cafe

متن ترانه جواد مقدم کافه یه کافه میشناسم
همین حوالی
یه فنجون قهوه یه
صندلی خالی
با یه پنجره بزرگ روبه بی خیالی
همون منظره ای که دوستش داری
یه خیابون بارون زده زیر ابرای تیره
عابری چتر به دست که تنهایی میره
کجایی کجایی عزیزم کجایی
شهرُ بارون زدِ پس کی میایی
کجایی کجایی عزیزم کجایی
مثل گریه هام چه بی صدایی
هنوز اونجام که چترتُ سپردی دستم
گفتی رفتنای بارونی رو دوست دارم
رفتی و بارون بند نیومد
چاله های قلبم پرشداز درد
رفتی و هنوز اینجا منتظرم
باهمون چتری که سپردی دستم
کجایی کجایی عزیزم کجایی
شهرُ بارون زدِ پس کی میایی
کجایی کجایی عزیزم کجایی
مثل گریه هام چه بی صدایی