Farid Ahmadian – Pedar

متن ترانه فرید احمدیان پدر میرفتی بی صدا
اما با دلی پر از امید
سایت رو دوشمه هنوز
هرجا برم می رسید
دستای خستت نقشه فردای منن
هرچین رو صورتت راه دنیای منن
پدر، کوه من، پناه روزای بی کسی
همیشه بودی، حتی وقتی دلشکسته ای
پدر من صدات هنوز برام عین دعاست
با تو دنیا هنوز، یه تکیه گاه صاف و راست
از لبخندت خستگی هام میریزه
دلم از چشمات داره قوت میگیره
از تو یاد گرفتم مرد بودنو
یاد گرفتم عشق بی بهونرو
پدر، کوه من، پناه روزای بی کسی
همیشه بودی، حتی وقتی دلشکسته ای
پدر من صدات هنوز برام عین دعاست
با تو دنیا هنوز، یه تکیه گاه صاف و راست