Saeb – Ghalbe Bahman Mahi

تاریک بودی ماه بودم ماهی ات بودم
مطرود بودی در پی همراهیت بودم
با این که فهمیدم به پای من نخواهی ماند
هر لحظه می خواندی مرا من راهیت بودم
آری فقط من سردیت را طاقت آوردم
من گلبهار قلب بهمن ماهیت بودم
وقتی خدا هم ناامیدانه تو را پس زد
امیدوار توبه های واهی ات بودم
یک شهر بد می گفت از تو من ولی دائم
توجیح ساز تلخی و خودخواهی ات بودم
با این که فهمیدم به پای من نخواهی ماند
هر لحظه می خواندی مرا من راهیت بودم
آری فقط من سردیت را طاقت آوردم
من گلبهار قلب بهمن ماهیت بودم