Pouya Bayati – Be Khabam Bia

ازم امتحان صبوری گرفتی
الان موقع امتحانم نبود
دلم گفت آرامتر گریه کن
سعی کردم ولی در توانم نبود
عزیزم چه دردی کدوم آه سردی
دل مهربون تو رو خسته کرد
تورو خسته کرد و
منه بینوا رو
به تسکین این گریه وابسته کرد
به خوابم بیا گاهی
مثل دریا توی خواب یه ماهی
کاش بگی برمیگردی توی راهی
دلتنگم آه دلتنگم
به خوابم بیا گاهی
راضی ام من به دیدار کوتاهی
میکشم آهی از سینه چه آهی
دلتنگم آه دلتنگم
نذار بیشتر از این دلم حرف دوری رو باور کنه
نذار فاصله درد دلتنگی مو صد برابر کنه
یه دردایی هست که یکیش پشت یه کوه و خم میکنه
چقدر حرف دارم ولی بغض داره خفه م میکنه