Arsan – To Zendegimi

از اون شبی که بی‌خبر رفتی
خونه هنوزم منتظره برگشته توئه
تقویم هر روز اسمه تورو خط می‌زنه
اما دلم هنوز همون تاریخه
من بعد تو با آینه حرفی نداشتم
حتی خودمو از خودم پنهون کردم
هر کی رسید گفت: «تمومش کن...» ولی
من با نبودنت فقط پیرتر شدم
یه نفر نیست...
بگه کجای این شهر
دلتنگیه تو
از یاده آدم می‌ره؟
تو زندگیمی... حتی اگه نباشی
تو آخرین نفسه این دله آشوبی
هر جا برم، آخرش به تو می‌رسَم
انگار تمومه جاده‌ها، به تو میرسَن...
تو زندگیمی... حتی اگه نباشی
این زخمه عاشقی، هنوزم با من می‌مونه
اگه یه روز همه‌ی دنیا یادشون بره
اسم تو از قلب من نمی‌افته...
بعضی شبا صدای پات ، می‌پیچه باز
قلبم یه لحظه فکر می‌کنه برگشتی
بعدش سکوت، بعدش یه خونه‌ی سرد
بعدش خودم... که بازم کم آوردم
گفتم که می‌گذره، ولی دروغ بود
بعضی غما عمرشون تموم نمی‌شه
اگه یه بار...
اسم منو آروم صدا کنی
من از تمومه این فاصله‌ها
برمی‌گردم...
تو زندگیمی... حتی اگه نباشی
تو آخرین نفس این دل آشوبی
دنیا تموم شه، عشقه تو تموم نمی‌شه
من با تو زنده‌م... حتی اگه نباشی...