Milad Miran – Baraye Vatan

بر رویِ شانه های ما
می گرید این بغضِ عجیب
از گونه های خیس ِما
می لغزد این اشکِ نجیب
هم اتش، هم خاکستر است
هم چشم ها از خون، تر است
این خاک ِصد پاره پُر از
تابوت های بی سر است
آه ای وطن آه ای وطن
کو روزهای روشنت؟؟!
از خون.ِ رُستم های تو
روییده لاله، بر تّنّت
ای سرزمین ِ آریا
کو آن شکوه ِنام تو؟!
باید که شادی کَل کِشد
بر آسمان ِ بام تو
باید رفیقانِ مّرا
بازم دهد این روزگار
باید به شادی تن دهد
این لحظه های مرگ بار
آه ای وطن آه ای وطن
کو روزهای روشنت؟؟!
از خون.ِ رُستم های تو
روییده لاله، بر تّنّت
ای سرزمین ِ آریا
کو آن شکوه ِنام تو؟!
باید که شادی کَل کِشد
بر آسمان ِ بام تو