Javad Dehghan – Saat

یه ساعت رو تن دیوار
داره بی وقفه میکوبه
که شاید قبل مرگ من
تو برگردی به این خونه
تو هم تنها که میمونی
دلت دریای آشوبه
همین حس پشیمونی
برای هردومون خوبه
تو با زخمایی که داری
اگه از خونه بیزاری
به من که عاشقت موندم
ی برگشتن بدهکاری
ی جوری رفتی انگاری
که جونم‌ رو طلب داری
بیا جونم فدای تو
بگو تنهام نمیذاری
کسی جز من نمیدونه
که از دوری دلم خونه
آخه اشکای من پشت
نقاب خنده پنهونه
کسی جز تو نمیتونه
بشه خانوم این خونه
دلم تا آخر عمرم
فقط پای تو میمونه
تو با زخمایی که داری
اگه از خونه بیزاری
به من که عاشقت موندم
ی برگشتن بدهکاری
ی جوری رفتی انگاری
که جونم‌ رو طلب داری
بیا جونم فدای تو
بگو تنهام نمیذاری