Kaveh Zhav – Mashin Khab

فریاد بزن فریاد بزن
که روی زمین یه جایی هست
هجده سالگی همه
پر میزنند و میروند  من جایی ام که هش نواز
به خانه برگرداندنم   خجل ز غرب پیشتاز
عرق خوران و عشق باز
ماشین چند متری ای، نشستم بهمن میکشم
می جودم تهران مرا، تفی گذشته انقضا
پدر و مادر میروند، کو همدم و کو بچه ها
محروم به هر کاری شدم، باور نکند کهکشان
من قویی ام که وقت مرگ
ماند کنار دیگران
بیمه ی دست شکسته را
یک شب نخواباندم کنار
ادرار تو بطری می کنم
مدفوع توی اورژانس ها
حمامه چاردیواریو،
ماشینه رفته مهر یار
کنار پاسگاه خوابیدن
آژانس بلوار دریا
می خواستی آزادم کنی؟
از این ایستگاه بی بشر
مسیریاب سوت میکشد
وقتی رسیدی خاک من
ضبط قدیمی ات زما،
نقش ترافیک می کشد
گلاب سقف خانه ام هنوز جیغ می کشد