متن ترانه وحید ان لاو نسل سوخته قیمتِ نون رفته بالا، سفرهها کوتاهترن
آدما از بس دویدن، آخرش بیحالترن
یه جوون با جیب خالی، خوابِ فردا رو میبینه
امیدی نیس دیگه، فردا رو از کجا ببینه؟
یکی دنبال خونهست، یکی دنبال کاره
یکی مونده بینِ موندن، یکی دنبال فراره
مدرک افتاده گوشه، سالهاس درس و تلاش
آخرش واسه یه شغل باید بگی هر چی بگی داش
عشق شده پشتِ ویترین،شده دست نیافتنی
حتی کارم کنی بی پولی علاف تری
پدر خسته، مادر نگران، خونه پر از سکوت
همه لبخند میزنن ولی پشتِ لبخندا سقوط
یکی میگه تحمل کن،یکی میگه میگذره
ولی کی میفهمه این فشار رو شونه کیه؟
ما دنبال تجمل نیستیم،دنبال سقفیم
دنبال یه حال خوب فقط زنده بمونیم
دنبال یه کار که آخر ماه شرمنده نشیم
دنبال یه زندگی که واسش امید بدیم
چرا رویاهامون باید همیشه کوچیک بشن؟
چرا هر چی بزرگ شدیم دنیامون کوچیکشدن؟
ما زندگی میخوایم،نه فقط نفس کشیدن
یه فرصت واسه فردا،واسه دوباره خندیدن
صدا صدای نسلیه که هنوز امید داره
با همه ی زخما هنوزم آینده رو دوست داره
.
اگه دنیا سرده، ما هنوز قلبمون گرمه
یه روز میرسه نوبتِ نفس کشیدنه
دستامون خالی ولی رویامون زیاده
هر چی دوییدیم جاده یه دیواره تازه داره
اگه دنیا سرده، ما هنوز قلبمون گرمه
یه روز میرسه نوبتِ نفس کشیدنه
دستامون خالی ولی رویامون زیاده
هر چی دوییدیم جاده یه دیواره تازه داره
