متن ترانه فریاد خواجوی کوچه بی تو مهتاب شبی؛ باز از آن کوچه گذشتم
همه تن چشم شدم؛ خیره به دنبال تو گشتم!
شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم؛
شدم آن عاشق دیوانه که بودم!
در نهانخانه جانم گل یاد تو درخشید…
باغ صد خاطره خندید… عطر صد خاطره پیچید!
یادم آمد که شبی؛ با هم از آن کوچه گذشتیم
پر گشودیم و در آن خلوتِ دلخواسته گشتیم
ساعتی چند برآن جوی نشستیم
تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت؛
من همه محو تماشای نگاهت!
آسمان صاف و شب آرام؛ بخت خندان و زمان رام…
خوشه ماه فرو ریخته در آب؛ شاخه ها دست برآورده به مهتاب
شب و صحرا و گل و سنگ؛ همه دل داده به آواز شباهنگ!
یادم آمد تو به من گفتی؛ از این عشق حذر کن!
لحظه ای چند؛ بر این آب نظر کن…
آب آیینه عشق گذران است
تو که امروز نگاهت؛ به نگاهی گذران است
باش فردا که دلت با دگران است!
تا فراموش کنی؛ چندی از این شهر سفر کن
با تو گفتم حذر از عشق ندانم؛
سفر از پیش تو هرگز نتوانم نتوانم!
