متن ترانه امیربهادر اسطوره نه وقتش نبود از کنارم بری
میخوام دق کنم حرف دلشوره نیست
تو که رفتی محبوب من بعد تو
تو دنیای من دیگه اسطوره نیست
تو رفتی گرفتار وحشت شدم
مسیرم یه راه خطرناک شد
پناهم کجایی که با رفتنت
همه آرزوهام یهو خاک شد
دارم کوچه ها رو قدم میزنم
همه شهر و گشتم ولی نیست
چقدر سوت و کور اتاقت پدر
چرا رو این صندلی نیستی
قرار بود نزاری غمو حس کنم
نزاری از این خونه دلسرد شم
بازم گریه کردم مثل بچه ها
قرار بود تو یادم بدی مرد شم
قرار بود تو یادم بدی مرد شم
چه بی طاقتم واسه دیدنت
به خوابم بیا قلبمو زحم کن
یه چیزی بگو تا که آروم بشم
پدر پاشو بازم بهم اخم کن
پدر پاشو بازم بهم احم کن
دارم کوچه ها رو قدم میزنم
همه شهر و گشتم ولی نیست
چقدر سوت و کور اتاقت پدر
چرا رو این صندلی نیستی
قرار بود نزاری غمو حس کنم
نزاری از این خونه دلسرد شم
بازم گریه کردم مثل بچه ها
قرار بود تو یادم بدی مرد شم
قرار بود تو یادم بدی مرد شم
