متن ترانه مرتضی اشرفی جبهه با خودم عهد کرده بودم اگه جبهه پا بزارم
جونمو اگر ندادم دست و پامو جا بزارم
جونمو نشد بدم به وطن و ناموس و دینم
هنوزم مردونه پای اعتقاداتم میشینم
هنوزم پاش بیفته مرد جنگم
هنوزم با همین زخمای کهنه ام
از اون روزی که برگشتم تا امروز
نگاهم دوخته شد به سقف خونه ام
برام عادت شدن این زخم ها و
دارم جونمو هر لحظه میبازم
کی میدونه چقدر شیرینه دردم
که دارم با یه کوه ترکش میسازم
همه همسرنگام یارای جونی
بدون من به سمت نور رفتن
نتونستم به همراشون برم من
چقدر با ذوق و شوق و شور رفتن
منم دیدم درست تو قلب دشمن
یه در وا شد پر از گلزار و گلشن
حالا اون در رو دیوار اتاقم
نشستم تا جدا شه روحم از تن
نشستم تا جدا شه روحم از تن
