متن ترانه معین زد زمانه شکستم من چه پستی تو دو دستی دل به تو دادم
جامم را شکستی هش را به حیوانات میگوند که تو پست تر از آنی
زمانه بد شده جانا پلنگ بودن به روز است و تو عشق را از پلنگ خواهی
شنیدم گرگ باید شد شده دنیا حیات وحشو انسان درر نایابیست
و اشک از چشم من جاریست
دلم لک زد برای عشق برای جنسه فابریکو برای دختری ساده بدونه لاکو ماتیکو
برای مرد مرد بودن برای اهل جنگ بودن برای ابرو هایی که زمخت پیوند و پهن بودن
دلم میسوزه واسه تو که تو اینقدر چرا پوچی و امروز ساکنه اینجا و فردا در پی کوچی
حماقت نیست استقامت کن به هرکس یک کپن کپن هست واسم اما من بگم بازار آزادست
تو که گم در قدیم و تکنولوژی ها خدا میلیاردها سال از خدا میلیاردها سال از خدا
چه فرقی میکند دیروز و امروزش فردا را که میداند که امروزم قدیمی شد
و راه راست معلومست و راستی راه هر نورست و مد را من چه میدانم
که پاییزم درخت مست برهنه ست و تو کجا میری
تفاوت در نگاهست و تو چه میدانی هزاران راه بی راهه وفا کارش دویدن نیست
و دست میسوزد و این توشه ی راه است
داغی تجربه سرما و گرما را چشیدی آب دریا ها کمی شورست و هر چی بیشتر بیشتر
پس از این راه چقدر دور است و من تشتنه چه بسیارند و از پشت میزنند دشنه
رفاقتها چقدر گشتم ولی خسته شدم من آمادم آنها هنوز هم بازمیگشتند و عشق
پشت سر بازی و صد ترفند و من غافل سرم پایینو بالا را نمیدیدم
و دستم میرسید اما برای کودک تنها نمیچیدم سیب قرمز باغم میرفتو نمیدیدم
میبینی مگر کوری محبتهای تو سوری است
nice bod