متن ترانه ارسلان محمودی پاریس نمیدونم چرا اینقد دوست دارم
منی که هیچکی واسم حتی جالب نیست
کمک کن تا بتونم باتو عاشق شم
از این تهران غم تا دلهی و پاریس
از اونجا تا تموم دنیا میرقصیم
تو یه نوری که بودا میپاشه رو ما
بالای برج ایفل جشن میگیریم
جهان میچرخه با ریتم اوساناما
لباس تور و پولک تو تنت زیباست
بزار تا من بهت اونو بپوشونم
نه رخت لیلی تو مردی میخوام به تو
لباس کابوک مجنونو بپوشونم
منو تو ایده آلای همیم اره
تو نیستی زندگی یه مرگ کم داره
کدوم راه از دلت بی وقفه رد میشه
کی مثل من توی خواب تو بیداره
فقط چند تا عدد خونت به من دادی
همین اندامو محکم کرد میدونم
نمیتونم به چیزی دل بدم بی تو
باید هرچیو که دارم بسوزونم
باید هرچیو که دارم بسوزونم
میشه سقف منو تو مشترک باشه
میشه سنجاق موهات سنجاقک باشه
میشه به پیرهن عشقی که میدوزی
جای دکمه گلای قاصدک باشه
میشه سقف منو تو مشترک باشه
میشه سنجاق موهات سنجاقک باشه
میشه به پیرهن عشقی که میدوزی
جای دکمه گلای قاصدک باشه
نمیدونم چرا اینقد دوست دارم
