متن ترانه اسماعیل مقیمی بد عادت وقتی یه گوشه میشینی تویه جمع ساکتی و
یا دلت میخواد که تنهایی همش راه بری و
حتی یه لحظه نمیتونی بهش فکر نکنی
با خیالش داری زندگیتو داغون میکنی
هر جا که میری جلو چشاته
کلافه میشی انگار باهاته
به روت نیاری تهش که چی شه
دلت که تنها آروم نمیشه
خیلیا دورتن اما دل خوشی نمیشه واست
حاضری تنها بمونی یه دیوونه ی بد عادت
با خودت میجنگی شاید بشه برگردی دوباره
آدمه عاشق همیشه پای عشقش کم میاره
پای عشقش کم میاره
هر جا که میری جلو چشاته
کلافه میشی انگار باهاته
به روت نیاری تهش که چی شه
دلت که تنها آروم نمیشه
هر جا که میری جلو چشاته
کلافه میشی انگار باهاته
به روت نیاری تهش که چی شه
دلت که تنها آروم نمیشه
