متن ترانه فریدون روزای بارونی دوباره بوی بارون
دوباره حس تنهایی
مرور تلخ لبخندت
توی عکسای دوتایی
صدای گریه ی ابرا
منی که خیس بارونم
میخوام عادی باشم اما
تو نیستیو نمیتونم
هوا دلگیره و بازم
ی کاری کرده ابری شم
با هر قطره که میوفته
دارم دیوونه تر میشم
قدمامو نمیشمارم
فقط رد میشمو میرم
من از روزای بارونی
هزار ساله دلگیرم
هزار ساله دلگیرم
هزار ساله دلگیرم
مسیرم اون خیابونی
که واسم غرق احساسه
توو شهری که منو حتی
بدون تو نمیشناسه
شدم انگشنمای شهر
ی مرد تلخو دیوونه
اونیکه روزای ابری
همیشه زیر بارونه
هوا دلگیره و بازم
ی کاری کرده که ابری شم
با هر قطره که میوفته
دارم دیوونه تر میشم
قدمامو نمیشمارم
فقط رد میشمو میرم
من از روزای بارونی
هزار ساله دلگیرم
