Sarmad – Shahre Sholough

متن ترانه سرمد شهر شلوغ یه اسیرم تک و تنها توی این شهر شلوغ
جای آواز قناری همۀ محله‌ها پر شده از صدای بوق
آدما مثل ربات، پول و ماشین سالار
سایۀ برج و تبر، رو سر باغای پیر شهر ما شد آوار
آسمون شهرمون آبی نيست، توی جوبا رو ببین آبی نيست
دیدن دوباره سرسبزی، دیگه حتی توی هر خوابی نیست
آره من يه آدمم، زنده تو شهر شلوغ، زندگی ارزونه عاطفه کم‌یابه
واسه حرفای نگفته چه‌کسی بی‌تابه؟ دل کی پر‌درده؟ چه‌کسی بی‌خوابه؟
سر شب می‌رم خيابون، یه دفعه می‌زنه بارون
یکی میره زیر چترش، یکی هم با دست خالی زیر یک پل میشه پنهون
پسری توی خيابون، منتظر كنار اون پل
كه تو سرمای زمستون یه نفر برای عشقی بخره یه شاخۀ گل
لابه‌لای این همه برج بلند، خیلیا خواب طلا می‌بينن
وقتی هستن همو تنها میذارن ، بعد رفتن واسه هم می میرن
آره من يه آدمم، زنده تو شهر شلوغ، زندگی ارزونه عاطفه کم‌یابه
واسه حرفای نگفته چه‌کسی بی‌تابه؟ دل کی پر‌درده؟ چه‌کسی بی‌خوابه؟