متن ترانه بامداد عقده آه چقد حرف عقده تلمباره توو دلم
که ا رو برو ولی ایستاده ام
توو خیلی شرایط
به خودم بیست دادم
نه شاخم نه علامه ی دهر
من فقط ی آدمم با ی قلب پهنتر
با تبسمی به شکل ی زهر خند
و تجربه های تلخو هر چند گند
ولی امیدوارم
ولی امیدوارم به ی سری چیزایی هنو امید دارم
به این که لاشخور نیستم هنوز آدمم
به این که مادر پشیمون نی از زادنم
به ایمانم به صبرم
بپای خواسته ها وایستادنم
بچه مثبتیم
هر چند عصر عصر بچه مثبت نیست
باید گرگ باشی بدری بیرحم تر
ولی ساکتای صف همیشه میرن ته
اگه چیزی نگی نمیگن از نجابتت
به روال ی لال میشی و این ندامته
هر چی هارتر راهت هموارتر
والا تویی و سقف حقوق کارگر
ماهی چن صد میشه حرف زد
وقتی جمعه هاتم
مجبوری سر کار باشی
شیش صبح جمعه از رو تخته خواب پاشی
که افسار زندگی از دستت در نره
Big Like
ای ول پرچم بالاس