متن ترانه حمید رشیدی رفت یه حال بد یه نم بارون
یه دل پر توی خیابون
من و یاد خاطرهایی می ندازه
که دلتنگشونم بی اندازه
یکی و از ته دلم خواستمش
اتفاقی با غریبه دیدمش
که لبخند میزد کیف میکرد
خاطرهامون و داشت حیف میکرد
رفت و رفت و رفت
موندم با یه دنیا حرف و حرف
این زمستون و بدون اون
میرم زیر برف و برف و برف
رفت و رفت و رفت
موندم با یه دنیا حرف و حرف
این زمستون و بدون اون
میرم زیر برف و برف و برف
تقصیر من بود دلشو زدم
واسش مهم نیست این حال بدم
نباید هر روز وقتی دیدمش
بهش میگفتم عاشقت شدم
پایش بودم هر چی میگفت
دلم به رفتنش چیزی نگفت
لیاقتش همون کساییان
که یه روزی بندازن تو رابطه تو
رفت و رفت و رفت
موندم با یه دنیا حرف و حرف
این زمستون و بدون اون
میرم زیر برف و برف و برف
رفت و رفت و رفت
موندم با یه دنیا حرف و حرف
این زمستون و بدون اون
میرم زیر برف و برف و برف
