Amir Pouyan – Koodake Kar

در آن شب بارانی یک شیشه پر از مه بود
اون ور تو و این ور من که گل به تو میده بود
که گل به تو میده بود
تو دورتر از غصه در خواب گل نرگس
اشک منو توو بارون هرگز ندیدی هرگز
وقتی که همه خوابن من دورتر از خونم
یخ میزنه انگشتام من برف زمستونم
من ها میکنم دستام میپرسن ازم حالی
من کودک کار هستم جای پدرم خالی
این مه رو بیا پاک کن با گرمی اون دستات
من این ور این شیشه نزدیکه دوتا چشمات
آدمهای یک خونه با عشق تو دلگرمن
نزدیکه چراغ سبز شه گل هارو بخر از من
گل هارو بخر از من
وقتی که همه خوابن من دورتر از خونم
یخ میزنه انگشتام من برف زمستونم
من ها میکنم دستام میپرسن ازم حالی
من کودک کار هستم جای پدرم خالی
وقتی که همه خوابن من دورتر از خونم
یخ میزنه انگشتام من برف زمستونم
من ها میکنم دستام میپرسن ازم حالی
من کودک کار هستم جای پدرم خالی