متن ترانه ایرج زررین تاوان تنهایی ی عمر که توی همین زندگی با دردای سنگین مواجه شدم
ی چیزایی تاوان تنهاییه همین که نباید بگی له شدم
همین که نمیتونی تسلیم بشی میترسی از اینکه ی افسرده شی
مثل جمعه های ی تقویم بشی گناه من بود تو نباید محکوم بشی
ی چیزایی تاوان تنهاییه نمیتونی اصلا به هیشکی بگی
گریه کردم واسه چی گناه من به پای کی بغضم داره میترکه
میخوام بگم اما به کی
ی چیزایی تاوان تنهاییه نمیتونی اصلا به هیشکی بگی
همش فکر اینی که تکیه کنی همش با خودت میگی اما به کی
باید مثل کوه وایسی همش نباید جلوی مشکلت خم بشی
خودت سخت داری پس واسه چی برای یکی دیگه مرهم بشی
نمیترسی که مرگ سراغت بیاد از این زندگی دیگه تو سیر شدی
فقط ترست از اینه که ی نفر ی روزی بگه تو چقد پیر شدی
ی چیزایی تاوان تنهاییه نمیتونی اصلا به هیشکی بگی
گریه کردم واسه چی گناه من به پای کی بغضم داره میترکه
میخوام بگم اما به کی
ی عمر که توی همین زندگی با دردای سنگین مواجه شدم
ی چیزایی تاوان تنهاییه همین که نباید بگی له شدم
همین که نمیتونی تسلیم بشی میترسی از اینکه ی افسرده شی
مثل جمعه های ی تقویم بشی گناه من بود تو نباید محکوم بشی
ی چیزایی تاوان تنهاییه نمیتونی اصلا به هیشکی بگی
گریه کردم واسه چی گناه من به پای کی بغضم داره میترکه
میخوام بگم اما به کی
ی چیزایی تاوان تنهاییه نمیتونی اصلا به هیشکی بگی
