متن ترانه بابک ارجمند عصر دی ماه شال آبیتو سرت کن امشب
با همون پالتوی جذاب و بلند
موهاتو بریز روی شونه هات
وقتی اومدی کنار من بخند
به ی قهوه منو مهمونم کن
کنج ی کافه بشینیم با هم
ما ی آلبوم قدیمی داریم
بیا عکساشو ببینیم با هم
نفسام حبس بشه میون سینم
امشبو فقط بذار تورو ببینم
عصر دی ماه غم انگیزه
زمستونه چه سرده
هیچکسی که عشقشو
اینجوری که بدرقه نکرده
داره برف میباره کوچه
همه جا فرش سفیده
کسی دلتنگی ما رو
مطمئنم که ندیده
یکی از ما دو نفر نیست
سر این دو راهی مونده
دست تقدیره که ما رو
تا به این لحظه کشونده
من که میرم تو که میری
تا ابد بدرود و بدرود
خاطرت نره یکی هست
که همیشه عاشقت بود
عصر دی ماه غم انگیزه
زمستونه چه سرده
هیچکسی که عشقشو
اینجوری که بدرقه نکرده
داره برف میباره کوچه
همه جا فرش سفیده
کسی دلتنگی ما رو
مطمئنم که ندیده
