متن ترانه شهرام فر حوای من زمستون با حریر برف پوشونده باغ موهامو غرورت خط خطی کرده کتاب آرزوهامو چرا تو این همه ادم دلم میل تورو داره میخوام حوای من باشی ولی دنیا نمیزاره تو رفتی اما میدونم بهم وابستگی داری نمیخوام تن بدم بی تو به این تقدیر اجباری حقیقت داره میدونم توهم دلواپسم میشی چه راحت میشکنیش اما با هرکی هم قسم میشی