متن ترانه علی اکبر جسمانی لیلا لیلا تو همان گل ناز بهاری لیلا
که نشسته به روی خیالی لیلا
تو ترانه عاشقی پائیز
تو نسیم وزیده بر این نیزار ای جان لیلا
تو همان صدفی که برون ترود ز دلش همه در
تو همان صنمی که ز نور رخش بشود همه گل
تو که آتشی و دل من چو سپه بپرد به هوایت لیلا
تو همان سحری که رسیده به داد دلم همه شب
تو همان نفسی که برون نرود دگر از دل من
تو که آتشی و دل من چو سپه بپرد به هوایت لیلا
لیلا دل و جان مرا بردی
لیلا که تمام وجودم ازان تو شد
لیلا تو که عطر تنت شده پر در جان
تو که موی شبت شده پر دربان ای جان
تو همان صدفی که برون ترود ز دلش همه در
تو همان صنمی که ز نور رخش بشود همه گل
تو که آتشی و دل من چو سپه بپرد به هوایت لیلا
تو همان سحری که رسیده به داد دلم همه شب
تو همان نفسی که برون نرود دگر از دل من
تو که آتشی و دل من چو سپه بپرد به هوایت لیلا
