Kasra Ahadian – Boro

متن ترانه کسری احدیان برو صدامو گرفت مثل فریاد بود اسیرش شدم اما آزاد بود
بهم گفته بود عاشق پنجرست دم رفتنش فهمیدم باد بود
تموم شبایی که موندم به پات که بحران دوریت ازم بگذره
به روتم نیاوردی حتی یه شب چمدونت آماده پشت دره
برو اما یادت باشه قلب من برای تو هیچ موقع زندون نبود
تو هیچ وقت ندیدی که دوست دارم با اینکه چیزی ازتوپنهون نبود
نمیدونی با رفتنت آیینه رو طرف میکنی با چه دیونه ی
چراغ اتاقت هنوز روشنه میخوام حس کنم توی این خونه ی
مگه رفتن تو دلم رو شکست شکسته های بعد تو پیرم نکرد
زمان خیلی چیزا رو حل میکنه بهت یادمیده بسازی با درد
برو بگذر از اونی که بعد تو به هرچی که مونده ازت دلخوشه
به من زندگی داده این خاطرت همین خاطراتت من و میکشه