متن ترانه عرفان خرمی شونه هات صورت پنجره خیسه زیر بارون شبونه
هیشکی حال آسمونو قده قلبم نمیدونه
فکرشو کن دوتایی توو خیابون بودیمو باز
راه میرفتیم تا خوده صبح هی میخندیدی تو با ناز
گونه هات منو میخندوند آسمون ماه من بود
اگه تاریک شده دنیا صورت تو ماه من بود
جایی واسه زندگی نیست بعد تو دیگه برا من
زیر تیغم هر دقیقه خودتو بزار به جا من
شونه هات پناه من بود آسمون گواه من بود
اگه تاریک شده دنیا صورت تو ماه من بود
جایی واسه زندگی نیست بعد تو دیگه برا من
زیر تیغم هر دقیقه خودتو بزار به جا من
صورت پنجره خیسه زیر بارون شبونه
هیشکی حال آسمونو قده قلبم نمیدونه
فکرشو کن دوتایی توو خیابون بودیمو باز
راه میرفتیم تا خوده صبح هی میخندیدی تو با ناز
گونه هات منو میخندوند آسمون ماه من بود
اگه تاریک شده دنیا صورت تو ماه من بود
جایی واسه زندگی نیست بعد تو دیگه برا من
زیر تیغم هر دقیقه خودتو بزار به جا من
شونه هات پناه من بود آسمون گواه من بود
اگه تاریک شده دنیا صورت تو ماه من بود
جایی واسه زندگی نیست بعد تو دیگه برا
من زیر تیغم هر دقیقه خودتو بزار به جا من
