متن ترانه نوید جمشیدی صادقانه از تو ممنونم عزیزم که برای من پناهی
تو ظریف ترین تصوراز یه کوهی تکیه گاهی
اسیر جنگ تحمیلیه دل با دلبری هات
کجا آرامش من نوازش لطیف موهات
تو زلالی مثل برکه مثل آیینه صادقانه
توی آسمون فراتر از زمین و زمانه
مثل لیلی مثل شیرین از گذشته های دوری
مثل یه حس مادرانه واسه من سنگ تمومی
تو یه عشق لایزالی توی این قلب غم انگیز
از نگاه پاک معصوم تو دل نمی کنم
این صدای این ترانه اگه دیدی موندگاره
انعکاس نا تمومی از نفس های تو داره
آخرین امید موندن توی این مرداب وحشی
تو بزرگی کن تو که خوبی اگر بعد هم ببخشی
تو زلالی مثل برکه مثل آیینه صادقانه
توی آسمون فراتر از زمین و زمانه
مثل لیلی مثل شیرین از گذشته های دوری
مثل یه حس مادرانه واسه من سنگ تمومی
