متن ترانه سیاوش قمصری اسارت میدونستم این بار بری برنمیگردی به خیمه
منو حال خرابو تب دوری و غصه و گریه
چقدر گفتم من آقا بره این دفعه دیگه بر نمیگرده
همون خنده ی اخر میدونی منو دیوونه کرده
خیلی سخته ببینی نتونی بری واسه شهادت
ولی قسمتم اینه بی تو راهی شدم به اسارت
غم جمعه غروبو نبودت چجوری بشه عادت
دلم از همه دنیا گرفته جونمم بدم من کمه واست
این حال منو کسی ندید چقدر دلم میخواست باشم کنارت
تو کربلا بشم شهید همه ی هستیمو زدم به نامت
این حال منو کسی ندید چقدر دلم میخواست باشم کنارت
تو کربلا بشم شهید همه ی هستیمو زدم به نامت
دل سودا زده ام ناله و فریاد کند
هر زمان یاد غم سید سجاد کند
بی گمان اشک به رخساره بریزد از چشم
هر که یاری ز گرفتاری آن یاد کند
رفتی و اشک چشمام مثل ابر بهاری میباره
کی فکرشو میکرد پدرم منو تنها بزاره
چه غریبم بی تو میبینی دلم تنگ شده واست
چی میشد اگه یک بار به عقب بره لحظه و ساعت
این حال منو کسی ندید چقدر دلم میخواست باشم کنارت
تو کربلا بشم شهید همه ی هستیمو زدم به نامت
