متن ترانه سجاد زمانیان یار دل در گرو روی مه تو از رو گره بگشا که بخندیم
مقصد تو و چشمان تو ای یار رخصت بده تا بار ببندیم
ماندن به تمنای تو تا کی پایان بده تقویم خزان را
من تشنه عشق و تو صبویی سیراب کن از عشق جهان را
زلف بر باد بده تا بدهی بر بادم
چون تو دریایی من از غرق شدن آزادم
با کمال میل تسلیم و دو دستم بالاس
من از آن روز که در بند توام آزادم
خندیدی و عمر آزگاریست من پای همین خنده نشستم
سر بر سر قول میدهم تا ثابت بشود پای تو هستم
از لحظه ی عشق چه بگویم از بس که عزیز و ناگهانیست
جذاب ترین حادثه عمر چون پلک زدن بسته به آنیست
چشمم به تو خیره ماند و ناگاه قلبم نزد از تپیدن افتاد
دید دل و دل رفت ز دستم از دیده و دل هر دو فریاد
زلف بر باد بده تا بدهی بر بادم
چون تو دریایی من از غرق شدن آزادم
با کمال میل تسلیم و دو دستم بالاس
من از آن روز که در بند توام آزادم
