متن ترانه علی محمدی آنام Həsrət salıb, hicran salıb
Saçlarına dən anamın.
Arzuların ürəyində -
Mən qoymuşam, mən anamın.
Gözlərim yaşlı, ürək həsrətdə
Ağlaram hər gün gecə xəlvətdə.
Sən demə varmış bu da qismətdə
Ömrümüz keçdi-getdi qürbətdə...
Çox istədim, çox çalışdım
Üzü olsun şən anamın.
Duranmadım oğul kimi
Qulluğunda sən anamın.
Başın üstün alıb duman
Qara bulud, çən anamın.
Qoymadım ki,həyatına
İşıq saça gün anamın
حسرت و دوری، گرد پیری روی موهای مادرم شد
آرزوهای اون رو من به دلش گذاشتم.. من، من..
با چشمای لبریز اشک، با دل غرق حسرت
گریه میکنم هرشب و روز توی خلوت م
دوباره بهم نگو، اینم قسمت ما بوده
که عمرمون اینجوری توی غربت بسوزه
آسمون زندگیشو، ابرهای سیاه، مه آلود کرده بودن
نذاشتن که به زندگی مادرم نوری بتابه
خیلی خواستم، خیلی تلاش کردم، مادرمو رو سفیدش کنم
اما نتونستم مثل یه مرد، اونجور که حقش بود پشتش وایستم..
با چشمای لبریز اشک، با دل غرق حسرت
گریه میکنم هرشب و روز توی خلوت م
دوباره بهم نگو، اینم قسمت ما بوده
که عمرمون اینجوری، تو غربت بسوزه
