متن ترانه رضا همایون تبر شبیه عکس رودیوار،چشات هم رعدِ هم برقه
تودنیایی که تو داری،یه ماهی توخودش غرقه
ولی من پای توهستم، جهانو دوره کن بامن
تمام خنده های تو،فقط تسکین دردامن
توکه پلک میزنی ساحل،یه دریای جدا میخواد
چشات که بازه من قلبم،ازاین جزر و مدا میخواد
درختی که کنارتو،شب وتاصبح سحر کرده
واسه هم قد توبودن،یه خلوت با تبر کرده
نگاه کن تا تگرگ میشی،تمام شاخه ها سرده
توی دردسرت میشم،سری که عاشق درده
به احساسی که من دارم،میگن حس یه دیوونه
توگل باشی درختم من،که هم قد تو میمونه
یه بغض همراه توباشه،میخوام بی وقفه ابری شم
بهت میبازم هر دستو،که من ماتت بشم کیشم
فقط جای دلت اینجاست،درست توسینه ی این مرد
نمیدونی حضورتو،با این خونه چکارا کرد
