Mehdi Ataee – Paeez

متن ترانه مهدی عطایی پاییز تو رفتی خانه ام از غصه لبریز است
درختی شعله ور در باد پائیز است
نمی دانی چه بر من رفته این شب ها
که روزم داغ شب های بلا خیز است
چه روزی بود روز رفتنت ای جان
که ابرآلود و تاریک است تقویمم
کجا بود و چه هنگامی که بعد از آن
نشان از صبر و از تسکین نمی بینم
بیا در سر هوای زندگی با توست
هنوزم جان مشتاق از تو لبریز است
نمی دانم چه باید گفت با برگی
ز شور زندگی وقتی که پائیز است
در این دنیای طوفانی نمی ترسم
اگر مقصد توئی جانا توئی راهم
تو رفتی خانه ام از غصه لبریز است
بیا و قصه دیگر کن که پائیز است
نهالی بی بر و بارم هوای تو
به سر دارم که باز آیی بهار من
اگرچه سوخت جانم تا تو را دارم
چه غم دارم چه کم دارم کنار من
چه روزی بود روز رفتنت ای جان
که ابرآلود و تاریک است تقویمم
کجا بود و چه هنگامی که بعد از آن
نشان از صبر و از تسکین نمی بینم