متن ترانه پیمان بیات مرگ شاعرانه چیزی نگو راحت برو حال تورا میدانم
گوشه ی دلگیر همین بی خبری میمانم
بااینکه میدانی خودت هست ونفس میگیرم
راحت برو بااینکه از دلتنگیت میمیرم
من به جز عشق گناهی ندارم
ببین تکیه گاهی ندارم
به غیر از تو راهی ندارم
تو تو بغضی شدی در گلویم
که من حسرتم را نگویم
تویی اخرین ارزویم
چه خلوت شبانه ای
چه درد عاشقانه ای
اگر غمت مرا کشت
بگو به هرکه دیدی
چه مرگ شاعرانه ای
چه مرگ شاعرانه ای
نگفتم از عذاب جدایی
در اضطراب آن لحظه هایی
که عاشق تو بودم به تو نگفته بودم
چه میشود اگر ندانم کجایی
من به جز عشق گناهی ندارم
ببین تکیه گاهی ندارم
به غیر از تو راهی ندارم
تو تو بغضی شدی در گلویم
که من حسرتم را نگویم
تویی اخرین ارزویم
من به جز عشق گناهی ندارم
ببین تکیه گاهی ندارم
به غیر از تو راهی ندارم
تو تو بغضی شدی در گلویم
که من حسرتم را نگویم
تویی اخرین ارزویم
