متن ترانه فرخ شب شهر رفت که رفت
اون که میگفت نمیاد هیچکی به جام
یه بغل دلتنگی گذاشت برام
بارون شبونرو کاشت تو چشام
وصله زد
شب و روز منو به یه دنیا درد
پامو چسبوند به خیابونای سرد
این دیوونرو چشات دیوونه کرد
وقتی که شب رو تن شهر میزنه دیوونه میشم
تا نبیتمت تورو آروم نمیشم
مثه یه ابر که رو سر شهر میشینه
میای میزنی زهر رو تن زخم دلم بارونی میشم
تا دیدی خاکیه دلم با قلبت
رفتی داغتو دلم ببینه
یه زخمیو کاشتی روی قلبم
که بیشتر برام شبیه مینه
یه بغض که تا ابد، پای اسم تو وسط میاد ،عمل میکنه
من اونیم که ترکشای بی تو بودنو همش بغل میکنه
