Behrad Tavakoli – Locomotive

متن ترانه بهراد توکلی لوکوموتیو مقصد آخر همان نقطه ی آغاز من است
دلم از آتش و آهن به تنم پیرهن است
کار از شوق رسیدن ؛ پرم از سوت وداع
کار من روز خدا ؛ یک سره سگ دو زدن است
ای جدایی و وصال و غم و اشک و شادی
همه ی بازیو اون توطئه سوختن است
سال ها آمد و رفت ؛ رنگ به رخساره نشست
منم آن تازه عروسی که کنون پیرزن است
هست یا نیست ؛ برای سفرم پایانی
آه تقدیر قطار ؛ از رده خارج شدن است
غم تکراری من ؛ قصه ی تنهایی نیست
حرف هی رفتنو رفتن ؛ به سرم آمدن است
مرگ این لوکوموتیو ؛ مرگ همه خاطره هاست
کارم اما همه عمر ؛ خاطره اندوختن است