Shahdad Raad – Royayeh Naamomken

متن ترانه شهداد راد رويای ناممکن من و مردابی از شن‌باد
تنی خسته، دلی بی‌تاب
شب و شب‌گردیِ اندوه
من و خاکستری از خواب
سفر کردم من از باران
به شوقِ دیدنِ دريا
صدايم کن که بيزارم
از این دریای بی‌رويا
شدم قربانیِ صحرا
غريقِ موجِ باد و شن
در اين کابوسِ پُروحشت
تويی رويای ناممکن
کويرِ بی‌ستاره، سرد
اجاقِ پنجره، خاموش
شب و مهتاب، هم‌آغوش و
منِ تنها ترانه‌پوش
ستاره، ظلمتِ محض و
ترانه، صورتِ بی‌لب
تنِ من زخمیِ هر روز
تنِ تو غايبِ هر شب
کوير، عريان‌تر از شب بود
شب، از بغضِ من عريان‌تر
بهار، گريان‌تر از پائيز
من از پائيز، گريان‌تر
هوای دشتِ دردآلود
هوای گريه‌کردن بود
صدای جاری هر شب
صدای گريه‌ی من بود